Ένας κτηνοτρόφος σε ένα απομακρυσμένο νησί είπε στο BBC ότι έχει χάσει περισσότερα από 400 ζώα αφότου εγκαταστάθηκαν οκτώ γιγαντιαίες ανεμογεννήτριες κοντά στα βοσκοτόπια του.

 Το Συμβούλιο της Γεωργίας της Ταϊβάν λέει πως υποψιάζεται ότι ο θόρυβος των ανεμογεννητριών προκάλεσε έλλειψη ύπνου στα ζώα και στην συνέχεια το θάνατο τους.

 Η εταιρία που λειτουργεί το αιολικό πάρκο, η Taipower, είχε προσφέρει στον κτηνοτρόφο να πληρώσει μέρος των δαπανών για την μετεγκατάσταση του αγροκτήματος του. Ένας εκπρόσωπος της εταιρίας είπε πως η αιτία του θανάτου των αιγών έπρεπε ακόμα να ερευνηθεί περισσότερο, αλλά ότι αμφέβαλε πως οι αίγες πέθαναν από το θόρυβο.

«Μια νύχτα βγήκα έξω στο κτήμα και είδα ότι οι αίγες ήταν όλες όρθιες- δεν κοιμόντουσαν»

Πριν εγκατασταθεί το αιολικό πάρκο πριν περίπου τέσσερα χρόνια, ο κτηνοτρόφος Kuo jing-Shan είχε περίπου 700 αίγες. Μόλις εγκαταστάθηκαν οι ανεμογεννήτριες, λέει ο 57 χρόνος, τα ζώα του άρχιζαν να πεθαίνουν. Τώρα έχει μόλις 250 αίγες. Το Penghu είναι πασίγνωστο για τους ισχυρούς ανέμους του. Ο κ. Kuo είπε ότι όσο δυνάμωνε ο αέρας, τόσο πιο θορυβώδες έγιναν οι μηχανές.

” Οι αίγες ήταν αδύνατες και δεν έτρωγαν. Μια νύχτα βγήκα έξω στο κτήμα και οι αίγες ήταν όλες όρθιες- δεν κοιμόντουσαν. ” Δεν ήξερα γιατί. Εάν ήξερα, θα είχα κάνει κάτι για να σταματήσω τους θανάτους, ” είπε στη δημοσιογράφο του BBC, Cindy Sui, στην Ταϊβάν.

 Εύλογο

Ένας τοπικός επιθεωρητής ζωικού κεφαλαίου από το συμβούλιο γεωργίας της Ταϊβάν είπε ότι ο κ. Kuo ήταν ο μόνος κτηνοτρόφος που ανέφερε τόσο μεγάλης κλίμακας θανάτους. Είπε επίσης πως οι ισχυρισμοί του κτηνοτρόφου ήταν εύλογοι, καθώς από όλους τους κτηνοτρόφους του αρχιπελάγους του Penghu, το αγρόκτημά του ήταν το πιο κοντινό στις ανεμογεννήτριες – σε απόσταση μόλις 40μ.

” Οι αφύσικοι θόρυβοι θα μπορούσαν να έχουν επιπτώσεις στην κανονική ανάπτυξη και σίτιση των ζώων και να τους στερήσει των ύπνο και να υποφέρουν, ” είπε ο LU Ming-ming-tseng. Είπε επίσης πως δεν υπήρχε κανένας λόγος γιατί να μην αντιδράσουν οι αίγες σαν τους ανθρώπους όσον αφορά την ηχητική όχληση που συνοδεύει τις ανεμογεννήτριες.

” Εάν ο θόρυβος τη νύχτα μπορεί να κρατήσει τους ανθρώπους άγρυπνους, τότε μπορεί επίσης να κρατήσει τις αίγες άγρυπνες, και όταν δυναμώνει ο αέρας δυναμώνει και ο θόρυβος, ” είπε.

 Ο κ. Kuo είπε ότι η εταιρία είχε προσφέρει να τον βοηθήσει να μετακινηθεί αλλά ότι δεν θα υπήρχε καμία αποζημίωση για την απώλεια των αιγών του.

“Είναι δύσκολο να μετεγκατασταθώ, αλλά τι να κάνω; Δεν μπορώ να επιβιώσω με τις ανεμογεννήτριες, ” είπε.

 από το BBC NEWS: http://news.bbc.co.uk/go/pr/fr/-/2/hi/asia-pacific/8060969.stm Δημοσιεύτηκε: 2009/05/21 12:33: 21 GMT

και http://af.reuters.com/article/oddlyEnoughNews/idAFTRE54K0PJ20090521

 Θέμα τις συνέντευξης τύπου είναι « Αιολικά Πάρκα – η σύγχρονη μάστιγα της Ευρώπης»

 Για περισσότερες πληροφορίες:

www.epaw.org
contact@epaw.org
TEL: +33.6.80.99.38.08

Πηγή: Ελευθεροτυπία, Τρίτη 19 Μαΐου 2009

Σε αριθμούς η αγορά αυτή υπολογίζεται σε 1.000 περίπου αδειοδοτημένα μεγαβάτ τα οποία πωλούνται στην τιμή των 200.000 – 400.000 ευρώ το ένα, ανάλογα την τεχνολογία (αιολικά, φωτοβολταϊκά, υδροηλεκτρικά κ.λπ.) την περιοχή (συνδέεται με τον βαθμό απόδοσης της επένδυσης) και τις δυσκολίες υλοποίησης της επένδυσης (χωροθέτηση, αντιδράσεις κ.λπ.). Tο ενδιαφέρον της συγκεκριμένης αγοράς έχει μετατοπιστεί τελευταία στα μεγαβάτ των φωτοβολταϊκών, γεγονός που έχει εκτοξεύσει τις τιμές στα ύψη. Aναφέρεται ότι μόλις τον περασμένο μήνα πουλήθηκε άδεια φωτοβολταϊκού προς 800.000 το μεγαβάτ! Tο ποσό έχει εντυπωσιάσει ακόμη και τους μετέχοντες στην αγορά αυτή, ερμηνεύεται ωστόσο, αφού η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (PAE) με απόφαση του υπουργείου Ανάπτυξης (YΠAN) έχει σταματήσει να δέχεται αιτήσεις για επενδύσεις σε φωτοβολταϊκά όταν διαπίστωσε ότι στα γραφεία της είχε ήδη κατατεθεί ένας αριθμός που ξεπερνούσε τις 8.000.

Πώς δημιουργήθηκε η περίφημη «αγορά εμπορίας αδειών»;

Kάποιοι επιτήδειοι, ποντάροντας στα κενά και τις ασάφειες του νόμου αλλά και στην «α λα ελληνικά» λειτουργία του όλου συστήματος αδειοδότησης, έσπευσαν να καταθέσουν αιτήσεις για επενδυτικά σχέδια με στόχο να αποσπάσουν απλώς τις πολύτιμες άδειες. Tο θεσμικό πλαίσιο δεν απαγορεύει τη μεταβίβαση των αδειών και παράλληλα δεν προβλέπει σαφείς διατάξεις για τις προϋποθέσεις ανάκλησής τους. Eτσι καταβάλλοντας ένα ποσό της τάξης των 15.000 – 20.000 ευρώ -τόσο είναι περίπου το κόστος κατάθεσης ενός πλήρους φακέλου για την αδειοδότηση ενός μέσου επενδυτικού σχεδίου- ο κατά τα άλλα ενδιαφερόμενος επενδυτής ποντάρει στο να εξασφαλίσει κάποια εκατομμύρια ευρώ. Θα αναρωτηθεί κάποιος γιατί ο πραγματικά ενδιαφερόμενος επενδυτής καταφεύγει στην αγορά αδείας και δεν καταθέτει ο ίδιος ένα σχέδιο για αδειοδότηση. O βασικότερος λόγος είναι ότι οι συγκεκριμένες άδειες βρίσκονται συνήθως σε περιοχές με υψηλό ανανεώσιμο δυναμικό, που σημαίνει υψηλής απόδοσης επενδύσεις. Σε ό,τι αφορά δε στην αγορά των φωτοβολταϊκών υπάρχει και ο πρόσθετος λόγος ότι αυτή έχει κλείσει και δεν μπορεί κάποιος να υποβάλει επενδυτικό σχέδιο. Eξίσου βασικός λόγος η αποφυγή μέσω της εξαγοράς της άδειας της ιδιαίτερα χρονοβόρας αδειοδοτικής διαδικασίας. H αγοραπωλησία αυτή λειτουργεί για τους πωλητές ως μια πολύ καλή ευκαιρία, για τους αγοραστές και για το κράτος μία πολύ μεγάλη απώλεια, αφού εισπράττει μηδενικά έσοδα. Kυρίως όμως λειτουργεί ως τροχοπέδη στην ανάπτυξη της πραγματικής αγοράς των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Aυτό, γιατί ο μεγάλος αριθμός αυτών των αδειών που δεν προχωράνε γιατί αναμένουν πότε θα πετύχουν ικανοποιητική τιμή για να πουληθούν, μπλοκάρει άλλα σχέδια που θα έδιναν πραγματική ώθηση στην «πράσινη ενέργεια». Tο πρόβλημα θεωρείται ισόβαθμο με αυτό της δικαστικής και διοικητικής γραφειοκρατίας που κρατά εγκλωβισμένες επενδύσεις ύψους άνω των 4 δισ. ευρώ.

Aπό τα 7.600 μεγαβάτ που συνολικά έχει αδειοδοτήσει η PAE μέχρι το τέλος του 2008 είχαν εγκατασταθεί περί τα 1.200 μεγαβάτ. Aπό τα υπόλοιπα 800-1.000 μεγαβάτ περίπου βρίσκονται εγκλωβισμένα πάνω από πέντε χρόνια λόγω δικαστικής εμπλοκής, στα 1.000 μεγαβάτ υπολογίζονται αυτά που επίσης έχουν βαλτώσει λόγω διοικητικών παρεμβάσεων και ισάριθμα υπολογίζονται τα μεγαβάτ τα οποία εξυπηρετούν τις ανάγκες της αγοράς «εμπορίας αδειών». H εμπλοκή αυτή θέτει εν αμφιβόλω την επίτευξη του δεσμευτικού στόχου της χώρας για παραγωγή 20% από AΠE το 2020 και υπονομεύει την όποια προσπάθεια «πράσινης ανάπτυξης». O στόχος αυτός μεταφράζεται στην εγκατάσταση 6.500 μεγαβάτ από AΠE το 2020, που σημαίνει 300-500 μεγαβάτ κάθε χρόνο, όταν το 2008 εγκαταστάθηκαν μόλις 210 μεγαβάτ. H ανάγκη αυτή για υπερδιπλασιασμό του ετήσιου ρυθμού υποχρεώνει το υπουργείο Aνάπτυξης να προχωρήσει σε νέα αναθεώρηση του θεσμικού πλαισίου για τις AΠE. Mία από τις βασικές παρεμβάσεις του υπουργού Aνάπτυξης K. Xατζηδάκη μέσω του νέου πλαισίου είναι το «ξεσκαρτάρισμα» εικονικών και πραγματικών επενδύσεων.

Τι σχεδιάζει το υπουργείο Ανάπτυξης

Το ξεκαθάρισμα της αγοράς θα επιδιωχθεί με τη θεσμοθέτηση ενός μηχανισμού αποθάρρυνσης της αγοράς «εμπορίας αδειών» που θα προβλέπει την επιβολή ενός τέλους διακράτησης πάνω στην άδεια και θα καθιστά υποχρεωτική τη δέσμευση χώρου στο δίκτυο πριν από την έγκριση περιβαλλοντικών όρων. Tο YΠAθα προχωρήσει επίσης σε διάκριση των επενδύσεων σε μικρές και μεγάλες με στόχο την επιτάχυνση των τελευταίων. Hταν χαρακτηριστική επ’ αυτού, η πρόσφατη δήλωση του κ. Xατζηδάκη: «Δεν πιστεύω ότι οι επενδύσεις του μισού μεγαβάτ πρέπει να περιμένουν στην ουρά με τις επενδύσεις των 50 και 100 μεγαβάτ. Πρέπει να δώσουμε προτεραιότητα στις μεγάλες επενδύσεις για να καλύψουμε το κενό».

H τρίτη βασική παρέμβαση στοχεύει στην επίτευξη της συναίνεσης των τοπικών κοινωνιών, παράγοντας κομβικός για την προώθηση των επενδύσεων. Στην κατεύθυνση αυτή εξετάζεται η αύξηση του τέλους 3% από τους επενδυτές AΠE προς τους Δήμους που φιλοξενούν στην περιοχή τους κάποιας μορφής ανανεώσιμη επένδυση και η απευθείας μετακύλισή του στους Δημότες μέσω μείωσης ή και κατάργησης των δημοτικών τελών. H αποσαφήνιση των διαδικασιών που πρέπει να ακολουθούνται και των δικαιολογητικών προς τις αρμόδιες υπηρεσίες του Δημοσίου από τους ενδιαφερόμενους, προβλέπεται να ολοκληρωθεί μέσα στο καλοκαίρι.

(Από την εφημερίδα Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 17/05/2009)

28.000 Ευρώ ετησίως πρόσφερε συνολικά ως μίσθωμα για τον ιστορικό όγκο του Τρικόρφου που βρίσκεται πάνω από τα στενά των Δερβενακίων και σε απόσταση αναπνοής από τις Μυκήνες. Φρόντισε βέβαια να έρθει σε επαφή με μερικούς ιδιοκτήτες παρακάμπτοντας το τοπικό συμβούλιο, το τοπικό σύλλογο αλλά και κάποιους άλλους ιδιοκτήτες, σε μια προσπάθεια να διχάσει το χωριό.

Η EDF χορηγήθηκε άδεια παραγωγής από το Υπουργείο Ανάπτυξης το 2005 (Δ6/Φ17.1128/13854/20.07.05), χωρίς να έχει τη νόμιμη κατοχή της γης, αφού ουδέποτε δεν ήρθε σε επαφή με τους  ιδιοκτήτες και άρα οι τελευταίοι δεν συναίνεσαν ποτέ στη παραχώρηση της γης τους για την εγκατάσταση των ανεμογεννητριών. Βάση νόμου το ιδιοκτησιακό καθεστώς της γης έπρεπε να είχε εξετασθεί από το Υπουργείο Ανάπτυξης και από την Ρ.Α.Ε., πριν χορηγήσουν την Άδεια Παραγωγή στην εταιρία.

Σημειώνουμε ότι για το ίδιο λόγο άλλοι φορείς στη χώρα μας έχουν ασκήσει αίτηση ακύρωσης ενώπιον του ΣτΕ και εναντίον του Υπουργού Ανάπτυξης για την άδεια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας αιολικών σταθμών της περιοχής τους. Μήπως να ακολουθούσαμε το παράδειγμα τους;

Από το Αιγαίο ως το Ιόνιο και από τον Έβρο ως τη Νότια Πελοπόννησο, περισσότεροι από 230 φορείς (Σύλλογοι, Κινήσεις Πολιτών, Δήμοι, κλπ.) έχουν προσφύγει στο ΣτΕ κατά του Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για τις ΑΠΕ, πράγμα που έχει φέρει σε πολύ δύσκολη θέση τα αρμόδια Υπουργεία και την Κυβέρνηση.
Με αφορμή τις επιμέρους υποθέσεις των φορέων ένας σημαντικός αριθμός διακεκριμένων Νομικών, ο καθένας από την πλευρά του, φαίνεται πως έχουν «στριμώξει στη γωνία» τις πολλές αδυναμίες και τις αντισυνταγματικές παραμέτρους του Χωροταξικού. Για παράδειγμα, η προσφυγή του Συλλόγου ΣΑΠΦΩ της Λευκάδας που εκπροσωπείται από τον Κο Δ. Ρομποτή προσθέτει μία μάλλον άγνωστη παράμετρο στην μέχρι σήμερα νομική επιχειρηματολογία. Συνοπτικά η επιχειρηματολογία αυτή θεωρεί την έκδοση Κοινής Υπουργικής Απόφασης (ΚΥΑ) για τα Ειδικά Χωροταξικά άκυρη και αντισυνταγματική διότι, σύμφωνα με τα όσα σαφώς καθορίζει το Σύνταγμα, έγκυρη θεωρείται μόνο η διαδικασία του Προεδρικού Διατάγματος το οποίο τίθεται εν ισχύ αφού προηγουμένως περάσει από την επεξεργασία και την έγκριση του ΣτΕ.

Του πρώην Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου που είπε: «Το 2005 μας είπε η εταιρία ότι θα τοποθετηθούν μόνο 6 ανεμογεννήτριες και δεν θα έχουν οπτική επαφή με το χωριό και εξαπατήθηκα, όπως και όλο το σώμα τότε».
Τέλος, ο Δήμαρχος του Δήμου Τανάγρας, κ. Κυριάκου, εξέφρασε την αμέριστη συμπαράσταση του Δημοτικού Συμβουλίου, το οποίο ανακάλεσε προηγούμενη θετική του απόφαση, στον αγώνα των κατοίκων της Καλλιθέας.

Οι εκπρόσωποι της ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗΣ ΒΟΙΩΤΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ενημέρωσαν τους κατοίκους για την σχεδιαζόμενη μετατροπή της Βοιωτίας σε ένα τεράστιο ενεργειακό κέντρο και τόνισαν την ανάγκη για ενότητα δράσης όλων των κατοίκων της με τον συντονισμό όλων των τοπικών κινήσεων και εξέφρασαν την συμπαράστασή τους στον δίκαιο αγώνα τους.

Πηγή: http://thiva-press.blogspot.com/